กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 200 จุดประสงค์ของการเดินทางครั้งนี้
เผยอวี้เห็นนางเงยหน้าถลึงตามองตน ในดวงตายังมีน้ำคลออยู่บ้าง คงถูกเขาชนจนเจ็บ
“ขออภัย แม่นางเสิ่น ข้าไม่รู้ว่าเจ้าอยู่ตรงนี้ เผลอออกแรงมากไปหน่อย”
จมูกถูกเขาชนจนเจ็บแปลบ หากนางไปทำศัลยกรรมมา ป่านนี้คงยุบไปแล้ว ยังดีที่เป็นของแท้แต่กำเนิด
ตอนนี้เสิ่นหลีไม่อยากสนใจเขา นางกลอกตาใส่แล้วหันหลังเดินออกไป
เผยอวี้เห็นกล่องไม้ในมือนางอยู่แล้ว จึงเดินตามออกไปข้างหลัง
“เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”
เผยอวี้เดินอยู่ข้างเสิ่นหลี รออยู่นานกว่าจะได้ยินนางถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง
เขาเหลือบมองด้านข้าง เห็นปลายจมูกของเด็กสาวยังแดงอยู่หย่อมหนึ่ง เห็นได้ว่าครู่ก่อนเขาชนแรงไม่น้อย