กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 186 เรียนรู้จนแก่เฒ่า
เพราะอยู่ห่างกันพอสมควร หลินชุ่ยชุ่ยจึงสะพายตะกร้าหลังมา ที่ทางเข้าถนนมีร้านเกี๊ยวน้ำอยู่ร้านหนึ่ง เสิ่นหลีจูงหลินชุ่ยชุ่ยนั่งลง “ท่านแม่ ไม่ได้กินมานานแล้ว กินสักชามเถอะ”
“ได้”
“เถ้าแก่ เอาเกี๊ยวน้ำสองชาม”
“ได้เลย!”
ร้านเกี๊ยวน้ำแห่งนี้ขายดีไม่น้อย มีคนนั่งอยู่ตามโต๊ะหลายตัว พอรออยู่ครู่หนึ่ง เกี๊ยวน้ำก็ยกมา แป้งบางไส้แน่น แม้จะเห็นเพียงแป้งบาง ๆ ก็ยังมองเห็นสีของเนื้อข้างในได้
บนเกี๊ยวน้ำร้อนฉุยยังโรยต้นหอมซอยละเอียด มองจากหน้าตาก็น่ากินทีเดียว
เสิ่นหลีตักเกี๊ยวลูกหนึ่งใส่ปาก จากนั้นก็เร่งมือกิน อืม อย่าดูถูกของกินข้างทางเชียว รสชาติอร่อยมากจริง ๆ