กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 170 ร่วมทางและซาบซึ้ง
“พี่น้องหญิงของมารดา!”
ลู่จิ่งกับลู่เหนียนเห็นผู้อาวุโสของตนกะทันหัน ต่างก็กลั้นไว้ไม่อยู่ ดวงตาแดงก่ำแล้วโผเข้าหาอ้อมกอดของมู่หนานจือทันที
มู่หนานจือเองก็อยากร้องไห้มาก แต่ยังนึกได้ว่าที่นี่เป็นข้างนอก จึงรีบดึงเด็กทั้งสองขึ้นรถม้าของตน ตั้งใจจะถามให้รู้เรื่องว่าพวกเขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
พอขึ้นไปบนรถม้า นางก็พินิจเด็กทั้งสองอย่างละเอียด พบว่าพวกเขาผอมลงและคล้ำขึ้นไม่น้อย เห็นได้ว่าช่วงนี้ต้องลำบากมาไม่น้อย
“อาจิ่ง อาเหนียน พวกเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
ลู่จิ่งเล่าประสบการณ์ที่เขากับน้องสาวพบเจอในช่วงนี้ให้มู่หนานจือฟังทันที
“ปัง!”