กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 164 ค่ายผานซาน (จบ)
เสิ่นหลีเลิกคิ้ว ต้องยอมรับว่าหัวหน้าใหญ่คนนี้ฉลาดอยู่บ้าง คนทั่วไปคงนึกไม่ถึงว่าเขาจะใช้กลอุบายซ่อนตัวในที่แจ้ง
เผยอวี้ยกมือกดจุดบนร่างเขาหลายจุด ปิดผนึกกำลังภายใน จากนั้นก็เดินไปยังเก้าอี้ด้านบน
เสิ่นหลีคลายมือที่จับข้อมือเขาไว้ บางทีพิษอาจออกฤทธิ์แล้ว เขาจึงเซถอยหลังไปสองสามก้าว ก่อนทรุดนั่งลงกับพื้น มุมปากมีเลือดไหลออกมาเล็กน้อย
เมื่อได้ยินว่าด้านนอกเงียบลงแล้ว เขาก็เข้าใจว่า นับตั้งแต่รับช่วงต่อค่ายผานซาน ค่ายที่เขาทุ่มเทสร้างขึ้นอย่างประณีตมาตลอด 20 กว่าปีได้พังพินาศลงแล้ว