กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 156 ดวงตาดอกท้อเปี่ยมความรู้สึก
ชายฉกรรจ์หลายคนตะลึงกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ยังดีที่พวกเขาจำเป้าหมายของตนเองได้อย่างชัดเจน
“นังตัวดี พวกข้าซื้อเจ้ากลับมา เลี้ยงดูอย่างดี ยังคิดหนีอีกหรือ? กลับไปคราวนี้ ข้าจะถลกหนังเจ้าเสีย!”
“ไม่ พวกเจ้าไปให้พ้น ข้าไม่กลับไปกับพวกเจ้า!”
เสี่ยวเหลียนหันไปเผชิญหน้ากับชายฉกรรจ์หลายคน พูดไปพลางส่งสายตาให้พวกเขา
ทุกคนเข้าใจทันที คนหนึ่งหยิบเชือกมัดหนึ่งออกมาจากด้านหลัง เตรียมจะเข้าไปมัดเสี่ยวเหลียน
เสี่ยวเหลียนถอยหลังไม่หยุด แต่กลับไม่พบสิ่งที่นางคิดว่าจะอยู่ตรงนั้น