กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 147 ถูกเกี้ยวพาราสี
หยางซวี่จงถูกเสิ่นหลีต่อยจนปลิวไปกองกับพื้น ทันทีที่ความเจ็บปวดแล่นเข้ามา เขาก็รู้สึกว่ากระดูกซี่โครงคงหักไปหลายซี่แล้ว
สีหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด แต่เจ้าพวกโง่พวกนั้นกลับเอาแต่ยืนดู ไม่รู้จักเข้ามาพยุงเขาสักหน่อย
“ซี๊ด!”
ตอนที่เขากำลังจะระเบิดอารมณ์ บ่าวชายกลุ่มหนึ่งก็ได้ยินแล้วรีบเข้ามาพยุง พอตอนพยุงไปโดนแผล เขาก็สูดปากเฮือกใหญ่
“เบา ๆ หน่อย…”
เหงื่อบนใบหน้าทำให้แป้งที่แต่งไว้เลอะเป็นคราบ ดูน่าเวทนายิ่งกว่าเดิม
เขายื่นนิ้วสั่นระริกชี้ไปทางเสิ่นหลี “แม่นางน้อยผู้นี้ไร้เหตุผลเกินไปแล้ว เหตุใดถึงลงมือทำร้ายคนได้?”