กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 139 กิริยาเสียมารยาท
“อ้อ”
เสิ่นหลีไม่ได้ซักถามอะไรมาก ที่สำคัญคือเขาเป็นคนพบและลงไปเก็บเอง สมุนไพรนี้ย่อมเป็นของเขา อีกอย่างนางก็ไม่มีประโยชน์ต้องใช้มัน
คราวนี้ทั้งสองไม่รั้งอยู่อีก รีบตรงไปยังทางออกถ้ำเหมืองด้วยความเร็วสูง เมื่อถึงจุดที่พบกัน ทั้งคู่ก็แยกทางกันไปหาม้าของตน แล้วค่อยนัดพบกันที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมือง
หลังแยกกับเผยอวี้ เสิ่นหลีก็มาถึงใต้บ่อน้ำอย่างรวดเร็ว เพราะหมอกพิษปกคลุมทั่วเมือง ประกอบกับฟ้ามืดแล้ว ข้างนอกจึงดำสนิท มองไม่เห็นแสงจันทร์