กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 132 บุกโจมตียามเที่ยงคืน
เสิ่นเจียวเจียวรู้สึกว่าหายใจลำบากอยู่บ้าง ยิ่งเหอไหลตี้ออกแรงบีบคางไม่น้อย ความเจ็บจึงทำให้นางได้สติขึ้นมาบ้าง
นางแย่งถุงน้ำจากมือเหอไหลตี้มา แล้วดื่มน้ำอึกใหญ่ ถึงได้กลืนแผ่นแป้งที่ติดคอลงไป
“แค่ก ๆ ๆ~”
“สวรรค์ช่วย! เสิ่นเจียวเจียว~~ เจ้าสิ้นเปลืองน้ำเกินไปแล้ว!”
เหอไหลตี้ได้สติกลับมา ก็แย่งถุงน้ำคืนทันที กอดไว้แนบอกอย่างหวงแหน สายตาที่มองเสิ่นเจียวเจียวเต็มไปด้วยคำตำหนิอย่างรุนแรง
เสิ่นเจียวเจียวกุมหน้าอก มองเหอไหลตี้อย่างตะลึงงัน “พี่สะใภ้รอง ก็แค่น้ำเล็กน้อยเอง น้ำแค่นี้จะสำคัญกว่าข้าได้อย่างไร?”