กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 126 แบ่งสรร ความเลื่อมใส
“ข้าขออุ้งเท้าหมีสองข้างกับดีหมี ที่เหลือพวกเจ้าจัดการกันตามเห็นสมควร”
เสิ่นหลีพยักหน้า อย่างไรหมีตัวนี้ก็ตัวใหญ่ขนาดนี้ เขาคงจัดการมันในป่าลึกเช่นนี้ไม่ได้ ไม่สู้เอามาสร้างน้ำใจดีกว่า
“แล้วผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านถนัดถลกหนังหมีหรือไม่?”
เผยอวี้เข้าใจทันที “เดี๋ยวข้าจะให้อั้นลิ่วไปถลกหนังหมี”
“ขอบคุณ”
ขนของหมีดำตัวนี้เป็นสีดำสนิท ไม่มีขนสีอื่นปะปน อีกทั้งผิวหนังภายนอกก็ไม่มีรอยเสียหาย นับว่าหาได้ยากมาก
หนังดี ๆ เช่นนี้จะปล่อยให้เสียไปไม่ได้
ในเมื่อเขาไม่ต้องการ เช่นนั้นก็เป็นของนาง อย่างไรเมื่อครู่ตนก็ออกแรงไปด้วย