บทที่ 112 คนสารเลว

บทที่ 112 คนสารเลว

เสิ่นหลีจูงล่อสองตัวไปกินหญ้าในป่า โดยมีม้าสองตัวตามอยู่ข้างหลัง

พวกเด็กเล็กก็เข้าไปปีนป่ายตามโพรงไม้และแหย่รังนกในป่าเช่นกัน ไม่ได้วิ่งไปไหนไกล ทุกคนยังมองเห็นพวกเขาอยู่

เสิ่นหลียืนให้อาหารม้าอยู่ในป่า จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเด็กร้องลั่นสองครั้ง เสียงนั้นฟังคุ้นหูอยู่ไม่น้อย นางจึงรีบลุกไปดูทันที

ในป่า เสิ่นเสี่ยวยากำลังแหย่รังนกบนต้นไม้ ส่วนลู่เหนียนอยู่ไม่ไกล จู่ ๆ เสียงลู่เหนียนกรีดร้องดังขึ้น เสิ่นเสี่ยวยาจึงรีบไปดู

“ปล่อยนะ ปล่อยข้า!”