บทที่ 100 ความวุ่นวาย

บทที่ 100 ความวุ่นวาย

รอยยิ้มบนใบหน้าพลันแข็งค้าง ชายที่ถูกบีบมืออยากตะโกนร้อง แต่กลับพบว่าแม้อ้าปากแล้วก็เปล่งเสียงไม่ออก

เขางุนงงไปทั้งตัว นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?

วินาทีถัดมา ม่านรถม้าถูกเลิกขึ้น เบื้องหน้าเขาปรากฏแม่นางผู้หนึ่ง งดงามราวกับเทพธิดา

แม่นางตรงหน้างดงามมาก ทั้งยังดูไร้พิษภัย แต่เขากลับร้อนรนจนเหงื่อเย็นซึมท่วมกาย

ข้อมือที่ถูกนางบีบไว้ขยับไม่ได้แม้แต่น้อย กระทั่งยังไม่รู้สึกถึงมือของตนเสียด้วยซ้ำ

ความสิ้นหวังและหวาดกลัวในดวงตาชายผู้นั้นชัดเจนเกินไป เสิ่นหลียิ้มน้อย ๆ เผยลักยิ้มข้างแก้ม วินาทีถัดมา ชายคนนั้นก็ทรุดฮวบลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง