บทที่ 77 พี่น้องสกุลลู่

บทที่ 77 พี่น้องสกุลลู่

พวกเขาเดินเลียบร่องแม่น้ำมาสิบกว่านาที สองฝั่งมีแต่ท้องแม่น้ำแห้งขอดกับหญ้าน้ำแห้งกรอบ บางครั้งเหยียบโดนหญ้าน้ำก็ดังกรอบแกรบ

มีคนขุดเลนอยู่ในท้องแม่น้ำด้วย เมื่อขุดเจอเลนชื้น ๆ พวกเขาก็ขุดลึกลงไปต่อ

ความพยายามย่อมมีผลตอบแทน มีคนอยู่หลายคนขุดเจอหอยกาบ อย่างน้อยก็พอกินได้

ผู้คนในท้องแม่น้ำต่างตื่นเต้นขึ้นมาทันที คว้าของที่พอใช้ได้แล้วเริ่มขุด

หลี่เฉี่ยวหลานมองไปรอบ ๆ เห็นว่าไม่มีอะไรเลยสักอย่าง จึงเสนอว่า “พวกเราไปขุดด้วยดีไหม?”

หลินชุ่ยชุ่ยกับอีกสองคนไม่ได้ค้าน เสิ่นหลีไม่อยากขุดโคลน จึงชี้ไปข้างหน้า “ข้าเดินต่อไปอีกหน่อย เดี๋ยวก็กลับมา”