กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 67 เร่งเดินทาง ยังพอได้เพิ่มกับข้าว
เสิ่นจิ้งหย่วนยกนิ้วโป้งให้เสิ่นหย่วนโจว “น้องสาม ความจำดีจริง ๆ เล่าเรื่องแปลก ๆ อื่นให้ข้าฟังอีกสิ”
“……”
เสิ่นหลีกลับมายังที่พัก ระหว่างทางได้รับสายตาตกตะลึง หวาดกลัว รังเกียจ และเลื่อมใสจากทุกคน ก่อนจะเดินกลับมาถึงบริเวณที่ครอบครัวตนพักอยู่
ดวงตาของเสิ่นเสี่ยวยาเป็นประกายวาววับ มองตามแผ่นหลังของเสิ่นหลี พี่อาหลีเก่งเหลือเกิน นางเองก็อยากเก่งแบบนี้บ้าง ต่อไปจะได้ปกป้องท่านพ่อกับท่านแม่ได้
เสิ่นเอ้อร์เหอเห็นลูกสาวยืนเหม่ออยู่ตรงนั้น จึงเดินเข้าไปถาม “เสี่ยวยา เป็นอะไรไป?”