กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 65 ข่มขวัญ
ชายฉกรรจ์ของหมู่บ้านซานหลี่ต่างถือไม้กระบองกับเคียวไปรวมตัวอยู่นอกขบวน เพื่อป้องกันไม่ให้โจรบุกโจมตีขึ้นมากะทันหัน
พวกโจรพูดเสียงดัง ไม่คิดปิดบัง ชาวบ้านหมู่บ้านซานหลี่ได้ยินแล้วต่างหวาดกลัว โดยเฉพาะสตรีกับเด็ก บางคนเริ่มสะอื้นเบา ๆ แล้ว
มิน่าเล่าถึงเข้าไปในป่าเขาสองวันแล้ว ข้างหน้าข้างหลังก็ไม่เห็นใคร ที่แท้ในภูเขามีรังโจรอยู่แห่งหนึ่งนี่เอง
ชายฉกรรจ์ยี่สิบกว่าคนนั้นเห็นคนหมู่บ้านซานหลี่มากมายขนาดนี้ แต่ก็ไม่หวาดกลัวเลยสักนิด
ล้อเล่นหรือ ภูเขาเมาเอ๋อร์เป็นถิ่นของพวกเขานะ!
เสิ่นฉางซานกำดาบยาวในมือแน่น “ท่านลุงสี่ ทิ้งของทั้งหมดให้พวกเขาไม่ได้ เช่นนั้นก็มีแต่ต้องสู้แล้ว”