บทที่ 41 หน้าหนาไร้ยางอาย

บทที่ 41 หน้าหนาไร้ยางอาย

เสิ่นหลีแผ่พลังจิตออกไป ก็เห็นลูกแพนด้ากับแม่แพนด้านอนอยู่ด้วยกัน

เจ้าตัวน้อยกำลังนอนหลับสนิทอยู่บนท้องของแม่พอดี ท้องกลม ๆ ขยับขึ้นลงตามลมหายใจ

วันนี้แม่แพนด้าไม่ออกไปหาอาหารแล้วหรือ?

ถ้าไม่ออกไปหาอาหาร แล้ววันนี้ฉันมาที่นี่เสียเที่ยวหรือเนี่ย?

เสิ่นหลีรีบตัดความคิดที่จะลูบลูกแพนด้าทั้งที่แม่มันอยู่ตรงหน้าไปเสีย

ถึงนางอาจจะสู้แม่แพนด้าได้ แต่นางจะไม่ทำแบบนั้น

แม้จะไม่ได้อยู่ในโลกนั้นแล้ว แต่ในสายเลือดของนางก็ยังเป็นคนหัวเซี่ย ความเป็นคนหัวเซี่ยฝังแน่นอยู่ในสมอง

ดังนั้นสำหรับเสิ่นหลี แพนด้าก็ยังคงเป็นสมบัติล้ำค่าของชาติ

เสิ่นหลียืนขึ้น อืม วันนี้มาเสียเที่ยวแล้ว!