กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 27 ได้ของมาแล้ว
ร่างของเสิ่นหลีร่วงลงอย่างรวดเร็ว สายลมโดยรอบพัดกระแทกใบหน้าจนเจ็บ นางสร้างเกราะพลังจิตขึ้นมาปกคลุมร่าง
เสิ่นหลียังคงแผ่พลังจิตลงไปสำรวจเบื้องล่าง ในที่สุดตอนใกล้ตกถึงผิวน้ำ นางก็เรียกใช้พลังพิเศษธาตุไม้อย่างรวดเร็ว เถาวัลย์พันรอบต้นไม้ใหญ่ที่ขึ้นอยู่บนหน้าผา
ร่างของเสิ่นหลีหยุดกึกเพราะเบรกกะทันหัน แกว่งขึ้นลงกลางอากาศหลายครั้งกว่าจะหยุดนิ่ง
“ฟู่~”
เสิ่นหลียื่นมือไปปลอบหัวใจที่เต้นตึกตักไม่หยุดของตน มองแอ่งน้ำสีเขียวมรกตเบื้องล่างแล้วเริ่มหาจุดลงเท้า
จุดลงเท้าอยู่ห่างจากนาง 20 เมตร แกว่งตัวไปก็ไม่ถึง
เสิ่นหลีมองแอ่งน้ำเบื้องล่าง พลันนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานนางอยากหาปลากับกุ้ง โอ้ นี่มันเหมือนตอนง่วงมีคนส่งหมอนมาให้ถึงที่เลยไม่ใช่หรือ?