กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 12 ฉีกหน้า
ผักป่ากอเล็ก ๆ นี้ขึ้นงามมาก เสิ่นหลีเด็ดมาเพียงกำมือเดียวก็หยุด
“ท่านแม่ ตอนเที่ยงเราเอาสิ่งนี้ไปผัดไข่กันเถอะ!”
“ได้”
ก็แค่ไข่ไม่กี่ฟอง อาหลีอยากกินก็ไปหยิบมาได้เลย
สวีเถาฮวามองดู สิ่งที่อาหลีเก็บมาคือกระเทียมป่า ปกติทุกคนก็มักเก็บกลับไปผัดกับเนื้อหรืออะไรทำนองนั้น
หลังกลับถึงตระกูลเสิ่น คนอื่น ๆ ในบ้านออกไปทำงานในนาแล้ว เหลือเพียงเสิ่นเจียวเจียว
พอไม่มีพวกเขาอยู่ แม่ลูกสามคนก็อยู่กันอย่างสบายใจไม่น้อย
ตอนต้นยามโหย่ว เสิ่นฉางเฟิงกลับมา ในมือยังหิ้วของอยู่หลายห่อ
เสิ่นหลีเงยหน้ามองเขา อืม ตอนนี้นางความจำเสื่อม ไม่รู้จักเขา