กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 7 ครอบครัวสายใหญ่ตื่นรู้
ยามดึกสงัด เสิ่นหลีนั่งอยู่ข้างเตียงของท่านพ่อท่านแม่ เอื้อมมือไปเขย่าเสิ่นฉางซาน
เสิ่นฉางซานตื่นขึ้นมา เห็นเงาดำตะคุ่มนั่งอยู่ข้างเตียงก็สะดุ้งตกใจ จนเสิ่นหลีเอ่ยปาก เขาจึงสงบลงได้
“อาหลี ดึกดื่นป่านนี้มานั่งทำอะไรตรงนี้? ละเมอเดินหรือ?”
หลินชุ่ยชุ่ยได้ยินเสียงจึงคลำทางมาแตะหน้าผากเสิ่นหลี “ไม่ได้ป่วยนี่นา?”
“ท่านพ่อท่านแม่ ข้าไม่ได้ป่วย เพียงแต่มีเรื่องหนึ่งไม่รู้ว่าควรบอกพวกท่านดีหรือไม่”
เสิ่นฉางซานหยิบเสื้อตัวนอกของภรรยามาคลุมให้เสิ่นหลี แล้วหาวหวอด “มีเรื่องอะไรหรือ? ว่ามาเถอะ!”
“ท่านพ่อ ท่านแม่ เมื่อครู่ข้าฝัน ฝันว่าเริ่มตั้งแต่เดือน 5 อุณหภูมิสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งปีหน้า ฝนก็ไม่ตกลงมาแม้แต่หยดเดียว”