กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 4 ซักถาม
ให้ตายสิ โดนยมทูตขาวเล่นงานอีกแล้ว!
สมกับเป็นคนที่มีชีวิตมานานหลายปี เอ๊ย ไม่ใช่สิ เป็นผีต่างหาก!
คงมีตาในใจงอกขึ้นมาเป็นร้อยแปดสิบคู่แล้วกระมัง!
เสิ่นหลียื่นนิ้วไปแตะใบอ่อนเบา ๆ ใบอ่อนโยกไหวไปมา ก่อนจะถูไถนิ้วของเสิ่นหลีเบา ๆ
เสิ่นหลีเก็บพลังพิเศษธาตุไม้กลับมา หลับตาลงแล้วตรวจดูผลึกพลังของตน ในห้วงความคิดมีผลึกขนาดเท่าเมล็ดถั่วเหลืองอยู่สองเม็ด เม็ดหนึ่งสีเขียว อีกเม็ดไม่มีสี
ช่างเถอะ คิดในแง่ดีไว้ อย่างน้อยก็พาพลังพิเศษติดตัวมาด้วย แค่นี้ก็ดีมากแล้ว
รออีกสองวันให้หัวดีขึ้นก่อน แล้วค่อยไปชิงมิติของนางเอกมา ยมทูตขาวบอกว่าเป็นค่าชดเชยให้ฉัน ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเป็นของฉันสิ
ยมทูตขาว: ข้าว่าข้าไม่ได้พูดแบบนั้นนะ!
เสิ่นหลีวุ่นวายอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะนอนฟุบหลับบนเตียงอย่างสะลึมสะลือ หลินชุ่ยชุ่ยก็พาท่านหมอเข้ามา