ตอนที่ 303 ไม่ต้องไปแย่งธัญพืชแล้ว ข้ามี

เซี่ยหว่านชิวยืนมองดูอยู่ด้านข้างเงียบ ๆ ในใจยิ่งทวีความพึงพอใจในตัวโจวจื่อเหยียนมากขึ้นเรื่อย ๆ

หากเขาก็เหมือนซุ่นจื่อ ไม่แยกแยะถูกผิด เอาแต่ตามใจคนพาลไร้เหตุผลเหล่านี้ ต่อให้มีสติปัญญาความสามารถในการวางแผนเพียงใด ตนก็ไม่มีทางเลือกที่จะเกื้อหนุนเด็ดขาด

ดูออกว่าเขามีจิตใจเปี่ยมเมตตา ทว่าก็ยังยึดมั่นในขอบเขตขั้นต่ำ กระทำการเด็ดขาด ช่างเป็นคนที่ทำการใหญ่ได้จริง ๆ

หลังจากรวมพลกับใต้บังคับบัญชาของตนแล้ว โจวจื่อเหยียนก็ปรึกษาหารือเรื่องทิศทางความเคลื่อนไหวต่อไปกับเซี่ยหว่านชิวอีกครั้ง

“ป้าขอรับ ข้าอยากไปที่นี่ วางแผนจะพาใต้บังคับบัญชาไปปล้นเสบียงสักระลอก พวกท่านจะตามไปด้วยหรือไม่”

เซี่ยหว่านชิวชำเลืองมองทิศทางที่โจวจื่อเหยียนชี้ ระยะทางห่างจากอำเภอเฝยไกลเกินไปแล้ว จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม “เหตุใดจึงเลือกไปที่นี่ ที่นี่อยู่ห่างจากอำเภอเฝยเกินไป ไปกลับไม่สะดวกเลยสักนิด”