ตอนที่ 291 ข้าโจวจื่อเหยียน ยอมตายไม่ยอมแพ้!

ซ่งจือเหลียนเดินน้ำตาคลอเบ้าเข้ามา สะอึกสะอื้นจนแทบไม่อาจเปล่งเสียงเป็นคำพูด

นางเคยคิดว่าตนเองที่ได้มาพบกับสัตว์เดรัจฉานเช่นโจวฝานนั้น ร่วงหล่นจนจมปลักโคลนตมอยู่แล้ว

ทว่าเคราะห์กรรมของตนเองระดับนั้น เมื่อเทียบกับบุคคลเบื้องหน้าแล้ว กลับไม่นับเป็นกระไรเลยสักนิด

“ชู่ว์!”

เซี่ยหว่านชิวทำสัญญาณมือให้เงียบเสียง มิเห็นหรืออย่างไรว่าพวกชนเผ่าหูเริ่มจ้องมองมายังเหล่าผู้พลัดถิ่นเช่นพวกตนด้วยสายตาไม่เป็นมิตรแล้ว?

เกรงว่าหากมิใช่เพื่อดูหมิ่นหยามเกียรติโจวจื่อเหยียน พวกชนเผ่าหูคงจะสังหารผู้พลัดถิ่นเหล่านี้ทิ้งไปตั้งนานแล้ว

สิ้นเสียงพูดได้มิทันไร บนกำแพงสูงพลันมีเสียงของนายพลชนเผ่าหูดังแว่วขึ้นมา

“โจวจื่อเหยียน เจ้าจะฝืนทนไปไย มีแต่จะทรมานตนเองเปล่า ๆ เจ้าจงดูเถิดว่าฮ่องเต้ที่เจ้าจงรักภักดีได้ขายเจ้าทิ้งไปแล้ว เจ้าดื้อรั้นเยี่ยงนี้ มันมีประโยชน์อันใดกันเล่า?”