เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สีหน้าของเซี่ยหว่านชิวเปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน นางรีบสั่งให้ซ่งต้าหลินเร่งความเร็ว มุ่งหน้าขึ้นไปด้านหน้าทันที
บนเนินเขาที่ไม่ไกลนัก ผู้พลัดถิ่นกลุ่มหนึ่งกำลังขุดหาผักป่า แต่ละคนสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง รูปร่างผ่ายผอมแห้งกรัง
เซี่ยหว่านชิวหรี่ตาลง คนเหล่านี้มิใช่ชาวบ้านเหล่านั้นของหมู่บ้านต้าหยางหรอกหรือ
นางรู้อยู่แล้วว่าด้วยความสามารถของคนพวกนี้ หนทางข้างหน้าย่อมเดินได้ไม่ง่ายแน่ แต่ก็มิคาดคิดว่าเพิ่งจะแยกกันได้เพียงไม่กี่วัน กลับต้องมาใช้ชีวิตเช่นนี้เสียแล้ว
เซี่ยหว่านชิวยังมิทันได้ระบุสถานะทั้งหมด อีกด้านหนึ่ง ท่านแม่ของหยางต้าหนีก็เงยหน้าขึ้นมาเห็นภาพนี้เข้าพอดี สายตาจึงประสานเข้ากับเซี่ยหว่านชิวอย่างจัง
ทันใดนั้นนางก็ดีใจจนเนื้อเต้นพลางเอ่ยขึ้น “พวกเรารอดแล้ว แม่ของต้าซงมาถึงแล้ว หัวหน้าหมู่บ้านพวกเรารอดแล้ว!”