กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อชายชราส่งเสียงขานรับ ผู้พลัดถิ่นจำนวนมากก็มีแววตาเป็นประกายสีเขียว พากันมุ่งหน้าไปยังบ้านซ่งอย่างพร้อมเพรียง
“บัดซบ! เหตุใดพวกเราต้องหิวโหย แต่พวกเจ้ากลับมั่งคั่งจนแทบล้นมือ แย่งชิงสิ่งของของพวกมันมาเสีย พวกเราก็จะได้กินจนอิ่ม!”
“ทุกคนบุกเข้าไปพร้อมกัน ขอเพียงแย่งชิงของของพวกมันมาได้ พวกเราทั้งหมดก็จะได้กินจนอิ่ม!”
มารดาของหยางต้าหนีมองผู้พลัดถิ่นเหล่านั้นพุ่งเข้าใส่เกวียนอย่างไม่กลัวตาย พลางเผยรอยยิ้มสะใจในคราวเคราะห์ของผู้อื่น
ยายเฒ่าเซี่ยผู้นั้นก็เป็นเพียงไพร่บ้านนอกเช่นเดียวกับพวกนาง แล้วเหตุใดตลอดทางจึงได้นั่งรถม้า ดื่มน้ำแกงปลา ทั้งยังแบ่งธัญพืชของคนตระกูลหยางไปอีก
สิ่งที่ทำให้ต้าหนีไม่พอใจที่สุดก็คือ ยายเฒ่าเซี่ยยังได้อำนาจบัญชาการคณะอีกด้วย