กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ลั่วเหวินเฟิงไม่คิดเลยว่าเพียงเขาอยู่บนรถม้าแค่ชั่วครู่ ท่านย่าและแม่นมจางก็เริ่มกล่าวโทษตระกูลซ่งอีกแล้ว
เขาคลึงหว่างคิ้วอย่างปวดศีรษะเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ท่านย่า สิ่งที่พวกเขาพูดก็ไม่ผิด ก่อนหน้านี้ท่านคิดจะทำเช่นนั้นจริงมิใช่หรือ?”
ฮูหยินผู้เฒ่าลั่วถลึงตาใส่แล้วกล่าวอย่างไม่พอใจว่า “เจ้านี่ช่างเข้าข้างคนนอกเสียจริง ถึงกับร่วมมือกับคนนอกมาตำหนิท่านย่าของเจ้าแล้ว ที่ข้าทำเช่นนั้นก็เพื่อผู้ใดกันเล่า หากไม่ใช่เพื่อตระกูลลั่วของเรา เสบียงสิ่งของที่นำออกมานั้นมีมากก็จริง แต่ต้องเลี้ยงดูคนมากมายถึงเพียงนี้ อีกไม่นานก็ต้องใช้จนหมด แล้วภายหน้าจะกินอะไรดื่มอะไร?”
เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าลั่วพูดถึงเรื่องนี้ นางก็พูดไม่หยุด เพียงหยุดชะงักไปชั่วครู่ก็กล่าวต่อว่า