ตอนที่ 238 ป้า ข้ามาช่วยพยุงท่าน

ในใจของหม่ารุ่ยเฟิ่งเอ่อล้นด้วยความหวานล้ำ นางถือหมั่นโถวแป้งขาวสองลูกไว้แต่กลับไม่กิน หากใช้ผ้าเช็ดหน้าห่อเก็บเอาไว้

นางนั่งอยู่บนเกวียน จึงไม่ได้สิ้นเปลืองกำลังกายมากนัก

ท่านพ่อท่านแม่กำลังเดินเท้าอยู่ด้านหลัง ย่อมต้องการอาหารเหล่านี้มากกว่านาง

ขบวนหนีภัยแล้งค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปเบื้องหน้า ชาวบ้านส่วนใหญ่เหน็ดเหนื่อยจนเหงื่อไหลท่วมกาย

เซี่ยหว่านชิวถูกนางเหอบีบนวดจนสบายเกินไป นางจึงเอนกายนอนหลับอยู่บนรถม้าตั้งนานแล้ว

เบาะนุ่มบนรถม้าช่างสบายเหลือเกิน เมื่อรถม้าโยกไกวไปมา นางจึงหลับสนิทอย่างมีความสุข

ครั้นหัวหน้าหมู่บ้านหยางคิดจะหยุดพักอีกครั้ง ชาวหมู่บ้านต้าหยางคนอื่น ๆ ต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก มีเพียงเซี่ยหว่านชิวที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา แล้วมองเพดานรถม้าอันประณีตอย่างงุนงง