กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ประสาท ผู้ใดอยากแต่งกับซิ่วเอ๋อร์บ้านเจ้ากัน ไปอยู่ที่ใดเย็นสบายก็ไปอยู่ที่นั่นเสีย”
นางเป็นเพียงคนมีอาการหวาดระแวงเท่านั้น ยามนี้เซี่ยหว่านชิวอารมณ์ดียิ่ง มีสายลมเอื่อยพัดผ่าน ได้ดื่มน้ำแกงปลา และชมทิวทัศน์งดงาม
อีกประเดี๋ยวนางยังคิดจะให้นางเหอบีบนวดเท้าให้อีกด้วย แม้เท้าคู่นี้จะมิได้เดินไปไหน ทว่านอนอยู่เช่นนี้นาน ๆ ก็รู้สึกเมื่อยล้าอยู่บ้าง
ชีวิตอันแสนงดงามเช่นนี้ นางไม่อยากทะเลาะกับผู้ใด
กล่าวประโยคนี้จบ เซี่ยหว่านชิวก็หันไปมองนางเฝิง “สะใภ้เจ้าใหญ่ เจ้ามาจัดสรรเถิด”
มารดาของซิ่วเอ๋อร์ยังคิดว่าหลังจากตนเอ่ยปากเช่นนั้น เซี่ยหว่านชิวจะลดท่าทีลงแล้วพูดจาดี ๆ เกลี้ยกล่อมนาง
คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายไม่เพียงไม่ลดท่าทีลงเท่านั้น แต่ยังเมินเฉยนางอีกด้วย