กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ฮูหยินผู้เฒ่าคิดได้รอบคอบยิ่งนัก มีฮูหยินผู้เฒ่าคอยดูแล นายน้อยย่อมไม่มีทางทำผิดแน่นอน”
แม่นมจางเอ่ยชมตามน้ำ
ทว่าฮูหยินผู้เฒ่าลั่วกลับมองนางพร้อมรอยยิ้ม ก่อนถอดแหวนหยกที่สวมอยู่บนนิ้วมือออกอย่างลวก ๆ
“วันนี้เจ้าต้องได้รับความไม่เป็นธรรม แหวนวงนี้มีสีสันสดใส ข้าอายุมากแล้ว สวมไว้ย่อมไม่เหมาะ มีเพียงเด็กสาววัยเยาว์เท่านั้นที่สวมแล้วดูงดงาม ข้าจำได้ว่าเจ้ามีหลานสาวตัวน้อยอยู่คนหนึ่ง อายุยังเยาว์วัยพอดี เช่นนั้นแหวนวงนี้ก็ยกให้นางเอาไปเล่นก็แล้วกัน”
แม่นมจางมีสีหน้าได้รับความโปรดปราน รีบก้าวเข้ามารับด้วยรอยยิ้ม “ขอบคุณฮูหยินผู้เฒ่าสำหรับของรางวัล การที่หลานสาวของข้าได้รับความเอ็นดูจากฮูหยินผู้เฒ่า นับเป็นวาสนาของนาง”