กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เจ้า...บังอาจนัก! กล้าดูหมิ่นฮูหยินผู้เฒ่าของพวกเราได้อย่างไร เรียกคนมา...”
แม่นมจางตวาดลั่น หมายจะร้องตะโกนกององครักษ์ของตระกูลลั่วมาสั่งสอนเซี่ยหว่านชิว
ลั่วเหวินเฟิงรีบเร่งมาถึง “แม่นมจาง เจ้าไม่ได้ปรนนิบัติอยู่ข้างกายท่านย่าหรือ เหตุใดจึงวิ่งมาก่อเรื่องที่นี่อีกเล่า?”
เมื่อเห็นนายน้อยของตนช่วยเหลือผู้อื่นโดยไม่แยกแยะถูกผิด แม่นมจางก็โกรธจนดวงตาแดงก่ำ
“นายน้อย ฮูหยินผู้เฒ่าอยากดื่มน้ำแกงปลา บ่าวชรามาที่นี่พร้อมเงินตำลึงด้วยวาจาสุภาพ แต่ตระกูลซ่งกลับไม่เพียงไม่สำนึกบุญคุณ ยังมาดูหมิ่นฮูหยินผู้เฒ่าอีกด้วย นายน้อย ต่อให้ท่านจะเข้าข้างพวกเขา ก็ควรมีขอบเขต ครั้งนี้บ่าวชราไม่ได้เป็นฝ่ายด่าทอก่อนจริง ๆ!”