กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซ่งจือฉินก้าวเท้าด้วยอารมณ์อันซับซ้อนมาถึงหน้าประตูรั้วลานบ้าน
ประตูเรือนเล็กมิได้ปิดลง คนข้างในต่างง่วนจนหัวหมุน ไม่มีผู้ใดว่างเว้นเลยสักคน ย่อมไม่มีใครสังเกตเห็นการมาถึงของนาง
ซ่งจือฉินมองดูเนื้อที่กองอยู่ในลานบ้าน ทั้งยังมีข้าวสารแป้งสาลีเป็นกระสอบ ๆ รวมถึงฝ้ายที่สุมกองไว้สูงท่วมหัวคน
ทรัพย์สินเช่นนี้ ร่ำรวยยิ่งกว่าตระกูลอู๋เสียอีก
“พี่สะใภ้ใหญ่ นี่พวกท่านเตรียมจะหนีกันแล้ว เหตุใดจึงไม่มีใครบอกข้าเลย?”
ยามนี้ซ่งจือฉินไม่กล้าล่วงเกินแม่คนนี้ ทว่าพี่สะใภ้อย่างนางเฝิงนางกลับมิได้เห็นอยู่ในสายตา
บ้านซ่งจงใจเปิดประตูรั้วลานบ้านไว้ เพื่อให้ผู้อื่นเห็นว่าบ้านตนมีเสบียงสิ่งของมากมาย เช่นนี้แล้วยามอยู่ระหว่างทางเซี่ยหว่านชิวจะหยิบสิ่งใดออกมา จึงพอมีคำอธิบายได้