ตอนที่ 217 เจ้าก็กลับไปเยี่ยมตระกูลฝ่ายแม่บ่อยๆ บ้าง

ยามที่นางได้ยินว่าหลังจากนี้จะต้องหนีภัยแล้ง ทั้งยังต้องออกเดินทางในอีกสามวันให้หลัง ทั้งร่างก็พลันมึนงงไปหมด

“หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านว่ากระไรนะ ข้าฟังไม่ค่อยชัด?”

ยายหลี่ถูกข่าวนี้ซัดเข้าใส่จนยืนแทบไม่อยู่ ท่าทางลำพองใจเมื่อช่วงกลางวันมลายหายไปจนสิ้น

หัวหน้าหมู่บ้านปั้นหน้าเย็นชาเอ่ยว่า “อีกสามวันหนีภัยแล้ง ตระกูลหลี่ของพวกเจ้าจะไปหรือไม่ก็แล้วแต่”

เอ่ยจบ ก็สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป

“ไอ้หยา อย่าเพิ่งไปสิ หัวหน้าหมู่บ้าน เหตุใดต้องหนีภัยแล้งด้วย วันคืนของพวกเราก็สุขสบายดี มีน้ำให้ดื่มกินไม่หมดไม่สิ้น จะหนีภัยแล้งไปทำไมกัน หากหนีภัยแล้งไปแล้ว น้ำพวกนี้มิตกเป็นของพวกหมู่บ้านดอกซิ่งไปเปล่า ๆ หรือ”

ยายหลี่คิดว่าหลังจากนี้จะไม่มีน้ำให้ใช้สอยอีกแล้ว ก็รู้สึกปวดใจยิ่งนัก