ตอนที่ 204 บุญคุณเพียงหยดน้ำควรตอบแทนดุจธารน้ำพุ

“ท่านแม่ รีบพยุงซิ่วเอ๋อร์ไว้เร็วเข้า ข้าจะป้อนน้ำให้นางสักหน่อย”

จางเถี่ยหนิวรีบร้อนเข้ามา จากนั้นสองแม่ลูกก็วุ่นวายกันยกใหญ่

ท้ายที่สุด เมื่อ ‘ซิ่วเอ๋อร์’ ที่ ‘หมดสติ’ ดื่มน้ำด้วยตนเองไปหนึ่งอึก สองแม่ลูกจึงค่อยวางใจลงได้

“ท่านแม่ ซิ่วเอ๋อร์ดื่มน้ำแล้ว เมื่อใดนางจะฟื้นหรือ?”

จางเถี่ยหนิวกลับมากระวนกระวายอีกครั้ง หากนางไม่ฟื้นขึ้นมาจะทำอย่างไร จะทำให้อาการของซิ่วเอ๋อร์ทรุดหนักหรือไม่?

“ลูกชายโง่เอ๋ย จะเร็วถึงเพียงนั้นได้อย่างไร รอดูอีกสักหน่อย ประเดี๋ยวนางก็ฟื้นแล้ว”

มารดาของเถี่ยหนิวมองลูกชายอย่างจนปัญญาเล็กน้อย เมื่อเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของเขา ในใจก็รู้สึกบอกไม่ถูก

หลายปีมานี้สองแม่ลูกพึ่งพาอาศัยกัน เถี่ยหนิวยังเป็นลูกกตัญญู ไม่ว่าเรื่องใดล้วนถือแม่คนนี้เป็นสำคัญ