กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซ่งต้าหลินมองเซี่ยหว่านชิวด้วยสายตาคาดหวัง
“ตอนนี้ยังไม่มีหรอก บอกว่ามะรืนนี้ถึงจะขาย ถึงเวลาจะบอกสถานที่ให้พวกเจ้า”
เจ้าเจ็ดรับคำพูดมา วันนี้เขานัดแนะกับพ่อค้าปลาคนนั้นไว้แล้วว่าพรุ่งนี้จะส่งของกันที่ใด
คาดว่าคืนนี้ แม่ของเขาคงต้องลำบากอีกสักหน่อย ต้องไปปล่อยปลาลงในแม่น้ำสายที่นัดกันไว้
เช้าตรู่วันพรุ่ง พ่อค้าปลาได้ปลาก็เอาไปขายได้แล้ว
หนนี้ส่งของให้ค่อนข้างมาก ถึงมะรืนนี้พวกท่านอาต้าหลินก็สามารถซื้อได้เช่นกัน
“เช่นนั้นก็ดีนัก เจ้าเองก็อย่าอยู่ว่าง ๆ ตรงนี้เลย ไปหาบน้ำกับข้า”
ซ่งต้าหลินรู้สึกว่าคนแก่คนหนุ่มในครอบครัวตนล้วนกินข้าวที่นี่ เกรงใจยิ่งนัก คิดอยากหาอะไรทำอยู่ตลอด
“พวกเจ้าไปง่วนกันก่อนเถิด เจ้าเจ็ดข้ายังมีเรื่องต้องกำชับ ประเดี๋ยวค่อยตามไป”