ตอนที่ 197 เจ้าไม่ได้วางยาพิษในโจ๊กหรอกกระมัง?

หลังจากเซี่ยหว่านชิวอิ่มหนำสำราญไปหนึ่งมื้อ อารมณ์กำลังเบิกบานยิ่งนัก พอหันศีรษะไปก็เห็นชายฉกรรจ์กำลังส่งเสียงโวยวายใส่ตน

ครุ่นคิดดูแล้ว คนผู้นี้ก็คงหิวโซจนได้ที่แล้ว ถึงเวลาควรให้ผลประโยชน์เสียบ้าง

“ซิ่วเฟิน ในหม้อยังมีข้าวต้มอยู่อีกหรือไม่?”

นางเฝิงชะโงกศีรษะออกมาจากห้องครัวทันที สายตาเปี่ยมล้นด้วยความเคารพ

“ท่านแม่ ยังมีอยู่อีกเจ้าค่ะ ข้ากลัวว่าท่านจะกินไม่อิ่มจึงเหลือไว้ตั้งมาก ท่านยังต้องการอีกเท่าใดหรือเจ้าคะ?”

เซี่ยหว่านชิวพยักหน้าอยู่ในใจ เรื่องที่นางเฝิงปรนนิบัติตนนี้นับว่าไร้ที่ติ ประเดี๋ยวค่อยให้รางวัลเป็นผ้าพับสวย ๆ สักพับ ให้นางมีเวลาตัดเย็บเสื้อผ้าใส่สักชุดก็แล้วกัน

“ข้าอิ่มแล้ว ตักข้าวให้ผู้กล้าท่านนี้สักชามเถิด”

เซี่ยหว่านชิวชี้ไปยังชายฉกรรจ์ผู้น่าสงสารที่ถูกมัดอยู่บนต้นไม้