ตอนที่ 187 มาประชุมครอบครัวกัน

นางเฝิงช่วยพูดกลบเกลื่อน รีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ท่านอา พวกท่านรับไปเถิดเจ้าค่ะ ในบ้านยังมีปลาอีกตั้งเยอะแยะ หากพวกท่านไม่รับไป ประเดี๋ยวท่านแม่ย่อมต้องโมโหเป็นแน่ คงคิดว่าพวกท่านทำตัวห่างเหินกับพวกเรา หรือไม่ก็รังเกียจว่าของที่พวกเรามอบให้ดูต่ำต้อยจนเอาออกหน้าไม่ได้น่ะเจ้าค่ะ”

แม้นางเฝิงจะปวดใจจนแทบกระอักเลือด เพราะอย่างไรเสียเนื้อปลานี้ช่างนุ่มละมุน อร่อยยิ่งนัก ในโอ่งน้ำก็เหลืออยู่ไม่กี่ตัวแล้ว

แต่ในเมื่อท่านแม่เอ่ยปากออกไปแล้ว นางย่อมต้องช่วยรักษาหน้าตาของท่านแม่ไว้

“พี่สะใภ้ ข้าขอพูดความจริงกับท่านเลย ข้าไม่กล้าเอากลับไปบ้านจริง ๆ ท่านพ่อต้องตีข้าตายแน่ พวกเรามาอาศัยกินข้าวทุกวัน ท่านพ่อก็ขัดหูขัดตากับพวกเราสามคนมากพออยู่แล้ว”