กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เจ้าใหญ่กระตุกมุมปาก รีบหิ้วถังน้ำเดินจากไปทันที เกรงว่าจะมีคนเห็นเข้า
ชายฉกรรจ์ยังคงทำหน้าเศร้า “จริง ๆ นะ ข้าบอกชื่อต้นตระกูลทั้งสิบแปดชั่วคนให้เจ้ารู้หมดแล้ว ข้ากระหายน้ำจนแทบตาย รีบเอาน้ำมาให้ข้าดื่มสักคำเถิด”
เซี่ยหว่านชิวกระตุกมุมปากอย่างพูดไม่ออก รู้ว่าคงถามอะไรต่อไม่ได้แล้ว จึงให้นางเฝิงยกน้ำไปให้เขาหนึ่งชาม
นางเฝิงเสียดายน้ำในโอ่ง จึงตักน้ำที่หาบมาจากบ่อน้ำประจำหมู่บ้านตั้งแต่เช้าออกมาหนึ่งชาม
เมื่อชายฉกรรจ์เห็นน้ำ ดวงตาทั้งสองก็เปล่งประกาย พอนางเฝิงเดินเข้าใกล้ เขาก็คว้าชามไปทันที แล้วดื่มอึก ๆ อย่างตะกละตะกลาม
น้ำหนึ่งชามหมดลงอย่างรวดเร็ว ทว่าชายฉกรรจ์ยังคงไม่หนำใจ
“ขออีกหนึ่งชาม น้ำไม่พอดื่มเลย!”