ตอนที่ 177 กตัญญูต่อท่านให้ดี

เซี่ยหว่านชิวมองการแสดงงิ้วของเจ้าหกด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“ข้าเพียงคิดว่า ของไร้ยางอายใจดำเช่นเจ้า เหตุใดยังไม่ตายไปเสียที?”

นี่เป็นคำพูดจากใจจริงของเซี่ยหว่านชิว

ตัวหายนะพรรค์นี้ สวรรค์ไฉนจึงยังไม่เก็บกวาดไปเสีย เก็บมันไว้มีแต่จะชวนให้คลื่นเหียนเสียอารมณ์

ทว่าเจ้าหกกลับมิได้คิดเช่นนั้น เขายังนึกว่ามารดาคิดถึงตนเองจนทนไม่ไหว เพียงแต่ยังติดขัดที่กำลังโกรธตนอยู่ จึงได้แสร้งเอ่ยวาจาประชดประชันไปอย่างนั้น

ตอนนั้นเองจึงหลั่งน้ำตาพลางเอ่ยสืบไปว่า “ท่านแม่ ท่านให้กำเนิดและเลี้ยงดูข้ามา ลูกยังไม่มีโอกาสได้ทดแทนคุณเลย จะตัดใจตายลงได้อย่างไรกันขอรับ ลูกยังต้องรักษาชีวิตนี้ไว้เพื่อคอยปรนนิบัติท่านแม่อย่างดี ลูกไม่ยอมตายเด็ดขาดขอรับ!”

“สารเลว เรื่องบัดซบที่เจ้าก่อไว้ ในใจเจ้าเองย่อมรู้แจ้งแก่ใจ ตอนนี้ตระกูลข่งเผชิญเคราะห์ใหญ่ เจ้าก็วิ่งแจ้นกลับมาหาท่านแม่ เจ้าอย่าได้มาทำให้ท่านแม่ต้องคลื่นไส้ไปมากกว่านี้เลย”