กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“พี่สะใภ้ หมายความว่าอย่างไร คนผู้นี้เป็นคนของท่านอ๋องจริง ๆ หรือ?”
เพียงแค่ความคิดนี้แวบขึ้นมา ขาของซ่งต้าหลินก็พลันอ่อนระทวยด้วยความหวาดกลัว
เมื่อครู่นี้เขาทำอะไรลงไป?
เขาเอาม้านั่งยาวไปฟาดคนของราชสำนักงั้นหรือ?
ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่องครักษ์คนหนึ่ง แต่ราษฎรตาดำ ๆ อย่างพวกเขาก็มิอาจไปล่วงเกินคนที่ทำงานให้ราชสำนักได้หรอกนะ!
“พี่สะใภ้ ท่านทำข้าเดือดร้อนแทบตายแล้ว คราวนี้จะทำอย่างไรดีเล่า? บ้านซ่งของพวกเราคงไม่ถูกข้าพลอยลากไปเดือดร้อนด้วยหรอกนะ?”
ซ่งต้าหลินยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นตระหนก โดยเฉพาะเมื่อคิดถึงท่านพ่อ อายุปูนนี้แล้ว ยังจะต้องมาถูกลูกชายเช่นตนพลอยลากไปเดือดร้อนด้วย ความตื่นกลัวและความรู้สึกผิดแทบจะกลืนกินเขาจนมิด