ตอนที่ 166 ยอมรับได้หรือไม่?

กล่าวโดยสรุปแล้ว ต่อให้เขาไม่ได้อยู่ที่หมู่บ้านต้าหยาง ซ่งจือเหลียนก็ต้องเป็นสตรีของเขา!

โจวฝานพิงอยู่ตรงมุมกำแพง เลียริมฝีปากตนเองพลางหัวเราะอย่างได้ใจ

นังแพศยาซ่งจือเหลียนผู้นี้ ชั่วชีวิตก็ทำได้เพียงตกอยู่ในกำมือของคนสารเลวอย่างเขา

“ท่านแม่ แม้โจวฝานจะหนีไปแล้ว แต่เขาย่อมไม่ยอมรามือง่าย ๆ แน่ อู่อินเด็กคนนี้ช่างน่าสงสาร ถูกลิ่วอินทำร้ายจนได้รับความทุกข์หนักหนา”

หลังทุกคนกลับมายังโถงกลางบ้าน นางเฝิงก็มีขอบตาแดงก่ำ

น้องสาวสามีของนางผู้นี้มีจิตใจดีงามที่สุด ทั้งยังหน้าตาดีและขยันขันแข็ง เหตุใดชะตาชีวิตจึงอาภัพถึงเพียงนี้ ต้องตกอยู่ในมือของคนสารเลวอย่างโจวฝาน