กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ลูกสะใภ้ทั้งสามคนรีบปาดน้ำตา พลางส่งเสียงร้องคร่ำครวญน่าเวทนาไปทางเซี่ยหว่านชิว
“ตระกูลจางคืนธัญพืชให้ข้าเป็นสองเท่า ทั้งยังแถมแม่ไก่ให้ข้าอีกหนึ่งตัว ข้าย่อมยินดีให้พวกเขายืม แล้วตระกูลเจี่ยงของพวกเจ้าเล่า?”
เซี่ยหว่านชิวจิบน้ำคำหนึ่ง น้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว
กินอิ่มแล้ว ได้ดูงิ้วสักฉากก็นับเป็นเรื่องสำราญใจไม่น้อย
พอแม่เจี่ยงได้ยินว่าต้องชดใช้สองเท่า ก็กรีดร้องขึ้นมาทันที “ชดใช้สองเท่า จะทำอย่างนั้นได้อย่างไร นี่มันปล้นกันชัด ๆ ไม่ใช่หรือ? นี่หรือคือการช่วยเหลือกัน?”
“แล้วอย่างไรเล่า ตระกูลจางเขาเต็มใจ!”
เซี่ยหว่านชิววางถ้วยชาลง แววตาไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย
“เจาตี้ แม่สามีของเจ้าพูดเรื่องจริงหรือ ตระกูลจางคืนให้เป็นสองเท่าจริง ๆ หรือ?”