เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
แม่อู๋โกรธจนแทบจะกระอักเลือด ได้แต่ตบอกตัวเองไม่หยุดเพื่อระงับโทสะ
ซ่งจือฉินทำราวกับมองไม่เห็น ตะโกนสั่งว่า “ยายแก่ใกล้ตาย ข้าวปลาทำเสร็จหรือยัง ข้าหิวแล้ว หากยังทำไม่เสร็จ ข้าจะเอาเรื่องเจ้า!”
“เจ้ายังกล้าถามเรื่องนี้อีกรึ?”
แม่อู๋กำลังจะตอกกลับ น้ำเสียงราบเรียบไม่ยินดียินร้ายของเจ้าที่ดินอู๋ก็แว่วมา
“เมียเจ้ารองก็พูดไม่ผิดนี่ มันชั่วยามไหนเข้าไปแล้ว ข้าวยังทำไม่เสร็จอีกหรืออย่างไร? แล้วก็นะ เมื่อครู่เมียเจ้ารองทุบข้าวของไปตั้งมาก ต่อไปนี้ก็หักออกจากส่วนอาหารของเจ้า เริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าจงกินให้น้อยลงในแต่ละวัน จนกว่าจะชดใช้ค่าสิ่งของพวกนี้หมด!”
แม่อู๋แทบไม่เชื่อหูตัวเอง กรีดร้องลั่นว่า “นายท่าน ท่านเข้าใจผิดไปแล้วกระมัง ของพวกนั้นข้าไม่ได้เป็นคนทุบเสียหน่อย เหตุใดต้องมาหักจากอาหารของข้าด้วย?”