ตอนที่ 125 ชีไป๋ไม่อยากหิว

“ระวังหน่อย ข้ามาช่วยพวกเจ้าขนนะ”

นางเหยียนรีบรับข้าวของจากมือเด็ก ๆ มาทันที แล้ววิ่งเข้าไปในลานบ้านซ่งโดยไม่หันกลับมามอง

“ท่านแม่?”

นางเฝิงรู้สึกกังวลอยู่บ้าง นางเหยียนคงไม่ฉวยโอกาสนี้ขโมยของหรอกกระมัง?

ทว่าเซี่ยหว่านชิวกลับมิได้หวาดกลัว หากกล้าขโมยของ นางก็กล้าหักขานางเหยียนเช่นกัน

ในเมื่อนางอยากเหน็ดเหนื่อย ก็ปล่อยให้นางทำไปเถิด แรงงานฟรีที่เสนอตัวมาถึงหน้าประตูบ้านเช่นนี้ ไม่ใช้ก็โง่เต็มทน

จะว่าไปแล้ว นางเหยียนผู้นี้ก็ช่างอดทนได้นานจริง ๆ ตลอดหนึ่งเดือนมานี้คอยมาช่วยงานคนตระกูลซ่งไม่หยุดหย่อน อีกทั้งไม่ขอรับสิ่งตอบแทนใดเลยแม้แต่น้อย

เซี่ยหว่านชิวอยากจะรอดูจริง ๆ ว่าในน้ำเต้าของคนผู้นี้ขายยาอะไรกันแน่