ตอนที่ 101 นางเหยียนรู้ผิดแล้ว

หลังจากต้าไป๋ได้รับสายตา ก็เกาศีรษะ พลางเดินก้าวขึ้นหน้าไปด้วยความขวยเขินเล็กน้อย “ท่านย่า ท่านแม่ของข้าบอกว่าท่านกระหายน้ำหรือขอรับ?”

อย่าว่าแต่นางเฝิงที่ถูกต้าไป๋ทำให้โมโหเลย แม้แต่เซี่ยหว่านชิวเองก็ยังพลอยขำให้กับความทึ่มทื่อนี้ไปด้วย

“ท่านย่า น้ำชามาแล้วขอรับ!”

ยังคงเป็นลิ่วไป๋ที่หัวไว นางเฝิงเพิ่งจะอ้าปาก เขาก็หมุนตัวแวบเข้าไปในโถงกลางบ้าน แล้วยกชามชาออกมาอย่างรวดเร็ว

นางเฝิงเห็นโอกาสอันดีเช่นนี้ แต่เจ้าลูกชายคนโตแสนโง่เง่ากลับปล่อยให้หลุดมือไป แถมยังยิ้มยิงฟันเอ่ยปากชมลิ่วไป๋อีกว่า “น้องหก เจ้ามือเท้าคล่องแคล่วจริง ๆ”

นางแทบจะโมโหจนหงายหลังผึ่งไปตรงนั้น

นางจางแห่งเรือนรองที่สามเห็นพี่สะใภ้ใหญ่ได้หน้าแต่ผู้เดียว เดิมทียังหงุดหงิดใจที่เจ้าคนทึ่มทื่อของตนไม่รู้จักประจบเอาใจ คิดไม่ถึงว่าลูกชายจะช่วยกู้หน้าให้ตนเองได้