ตอนที่ 90 ไม่ให้ข้ากิน ก็จะไม่เลี้ยงดูเจ้าตอนแก่เฒ่า

ซ่งจือเหมยสัมผัสได้ถึงบรรยากาศเช่นนี้ จึงรีบเก็บน้ำลายกลับไปโดยเร็ว กลั้นลมหายใจโดยไม่รู้ตัว เชิดอกมองท่านแม่ของนาง

ในชั่วพริบตานี้เอง ซ่งจือเหมยก็สังเกตเห็นในที่สุดว่า บรรยากาศภายในบ้านดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เหตุใดนางจึงรู้สึกว่า ยามท่านแม่ปรากฏตัวกลับดูมีอำนาจยิ่งกว่านายอำเภอลงตรวจหมู่บ้านเสียอีก!

ขณะที่ซ่งจือเหมยกำลังทอดถอนใจถึงความน่าเกรงขามของท่านแม่ เซี่ยหว่านชิวกลับอดหัวเราะฮ่า ๆ ออกมาไม่ได้

“รีบกินเถิด กินเสร็จแล้วข้ายังต้องนอน”

นางอ่านตำราแพทย์มาตลอดช่วงบ่าย จึงรู้สึกเหนื่อยอยู่ไม่น้อยจริง ๆ

เป็นเพราะร่างกายนี้ไม่เอาไหนเอง หากเป็นร่างกายของนางจริง ๆ จะอ่อนแอถึงเพียงนี้ได้อย่างไร ในยุคปัจจุบันนางเชี่ยวชาญเรื่องอดหลับอดนอนเป็นที่สุด