กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
นางเฝิงเห็นเจ้าใหญ่พูดประโยคนี้จบก็คิดจะไปนอน นางโมโหจนก้าวไปข้างหน้าแล้วบิดแขนเจ้าใหญ่ไปหนึ่งทีทันที
“เจ้าคนทึ่มเอ๊ย หากชีวิตความเป็นอยู่ยากจนเหมือนเมื่อก่อน จะไม่คิดชั่วคราวก็ช่างเถอะ บัดนี้บ้านซ่งของเราวันเวลาดีขึ้นแล้ว หลายคนต่างเห็นกันตำตา ตอนนี้ไปทาบทามการแต่งงานให้ต้าไป๋ย่อมได้แน่ ๆ”
นางเฝิงเห็นตนเองเอ่ยปากชัดเจนถึงเพียงนี้แล้ว ทว่าเจ้าใหญ่กลับยังคงไม่ใส่ใจ ด้วยเหตุนี้นางจึงลงแรงที่มือหนักขึ้นอีก
ในที่สุดเจ้าใหญ่ก็เริ่มทนไม่ไหว ร้องขอความเมตตาออกมา “เจ็บ เจ็บเหลือเกิน ภรรยา เจ้าก็ใจร้ายเกินไปแล้ว เช่นนั้นเจ้าว่าควรทำอย่างไรเล่า?”