เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
นางถูกพวกเจ้าใหญ่ขวางอยู่ด้านหลังมาพักใหญ่แล้ว คิดแล้วช่างน่าอึดอัดใจยิ่งนัก
พวกพี่น้องเจ้าใหญ่เดิมทีก็ไร้ความคิดอ่าน เมื่อเห็นว่าท่านแม่ของตนยังคงมีความทรนงเช่นนี้ ในเวลานั้นจึงไม่คิดสิ่งใดรีบหลีกทางให้ทันที
นั่นมันข้อหาฆ่าคนเชียวนะ พวกเขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเหตุใดท่านแม่ถึงยังมีความทรนงได้ถึงเพียงนี้!
ยายหวังเห็นเซี่ยหว่านชิวอีกครา สีหน้าแววตาเต็มไปด้วยความกระหยิ่มใจ
“น้องสาวแซ่เซี่ย แม้ระหว่างเจ้ากับข้าจะมีน้ำใจต่อกัน แต่งวดนี้เอ้อร์ตั้นของข้าต้องสิ้นใจไปแล้ว พวกเจ้าต้องส่งของในบ้านออกมาให้หมด มิฉะนั้นเรื่องนี้ไม่จบแน่?”
เซี่ยหว่านชิวแค่นหัวเราะ “ตระกูลหวังของพวกเจ้าช่างขวัญกล้านัก กรรโชกทรัพย์กล้ามากรรโชกถึงบ้านซ่งของข้า คิดว่าตระกูลซ่งของพวกเราจะรังแกได้ง่าย ๆ จริงหรือ?”