ตอนที่ 47 เจ้าก็แค่อยากแย่งโอกาสประจบเอาใจต่อหน้าย่าของข้า

อันที่จริงเซี่ยหว่านชิวค่อนข้างพึงพอใจในสมองของนางเหออยู่บ้าง หากนางเหอมีฝีมือทำอาหารเหมือนนางเฝิง ไม่แน่ว่าอำนาจใหญ่ในห้องครัวคงถูกส่งมอบให้นางเหอไปแล้ว

ทว่าน่าเสียดาย แม้หัวสมองของนางเหอจะไม่นับว่าโง่เขลา ทว่าฝีมือทำอาหารนี้นี่สิ…

หลังจากเซี่ยหว่านชิวได้ชิมไก่ผัดพริกหอมไปหนึ่งคำ ก็รู้สึกเพียงว่ารสชาติจืดชืดไร้รสสิ้นดี รสชาติแย่จนนางแทบจะพ่นพรวดออกมา

นางมองนางเหอด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกพลางเอ่ยว่า “สะใภ้เจ้ารอง ฝีมือทำอาหารของเจ้าเหตุใดจึงย่ำแย่เช่นนี้?”

คำพูดที่เซี่ยหว่านชิวเอ่ยออกมาย่อมตรงไปตรงมาเสมอมา อีกทั้งนางยังไม่มีความรู้สึกรู้สากับการต้องพูดจาอ้อมค้อมอีกด้วย

ใบหน้าของนางเหอพลันแดงระเรื่อขึ้นมาพลางเอ่ยว่า “ท่านแม่ ลูกทำไม่อร่อยหรือเจ้าคะ?”