ตอนที่ 40 ลูกไพร่บ้านนอกที่เกิดจากไพร่บ้านนอกตัวโต

นางเฝิงมองซ่งจือฉินด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง ทว่าสายตานั้นกลับทำให้ซ่งจือฉินขุ่นเคือง

“พี่สะใภ้ใหญ่ ข้ายอมกลับมาบ้านซ่งก็นับว่าดีมากแล้ว พวกเจ้ายังคิดจะรั้งข้าไว้กินข้าวที่นี่อีกหรือ? ดูสิ บ้านซ่งทั้งหลังเต็มไปด้วยดินโคลน ข้าจะทนความลำบากนี้ก็ช่างเถิด แต่ผิงผิงของบ้านเราเป็นถึงนายน้อยตระกูลเจ้าที่ดิน เขาไม่คุ้นชินกับสภาพเช่นนี้หรอก”

“เอาล่ะ อย่าพร่ำบ่นให้มากความ ในเมื่อตระกูลซ่งมีเนื้อ ก็รีบนำมาให้ข้าเสีย ต่อไปข้าจะกลับมาให้บ่อยขึ้น พวกเจ้าจะได้พลอยรับประโยชน์ไปด้วย”

นางเฝิงถึงกับพูดไม่ออก ลิ่วอินกลับมาครั้งไหนกันที่ทำให้พวกนางพลอยได้รับประโยชน์?