ตอนที่ 37 ลูกสะใภ้ที่ประจบเอาใจเกินเหตุ

ยิ่งคิดในใจนางก็ยิ่งไม่สบายใจ จึงอดไม่ได้ที่จะสะกิดเจ้าใหญ่ที่หลับสนิทอยู่ข้าง ๆ

“หัวหน้าครอบครัวตื่นเร็วเข้า รีบตื่นเถิด”

วันนี้เจ้าใหญ่กินอิ่มอารมณ์ดียิ่งนัก หลังจากถูกนางเฝิงปลุกให้ตื่นก็ไม่โมโห ขยี้ตาแล้วเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจว่า “มีอันใดหรือ กลางค่ำกลางคืนไม่หลับไม่นอน เบิกตากว้างมองข้าเช่นนี้ทำไมกัน?”

นางเฝิงชำเลืองมองนอกหน้าต่างแวบหนึ่ง ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ข้างหูเขาแล้วกระซิบเสียงเบาว่า “เจ้าไม่เห็นหรือ ฟ้ามืดแล้ว น้องสะใภ้รองวิ่งเข้าไปในห้องท่านแม่เพื่อล้างเท้าให้ท่านแม่นะ”

เจ้าใหญ่ได้ยินดังนั้นก็เอ่ยอย่างมึนงงเล็กน้อยว่า “น้องสะใภ้รองไปล้างเท้าให้ท่านแม่หรือ คิดไม่ถึงเลยว่าน้องสะใภ้รองจะกตัญญูถึงเพียงนี้ นี่เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว ตอนนี้ท่านแม่นับเป็นผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงของบ้านซ่งเราเชียวนะ!”

นางเฝิงเห็นเขายังไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย ก็โมโหจนสะกิดเขาไปอีกที