ตอนที่ 17 นางข่งผู้ถูกทรมาน

เซี่ยหว่านชิวนึกยินดีเพียงอย่างเดียวที่ตนยังมีวิชาแพทย์ติดตัวพอให้ตั้งหลักได้ มิฉะนั้นเมื่อข้ามภพมาอยู่ในครอบครัวนี้ สู้หน้ามืดเป็นลมสองตาปิดสนิท ถีบสองขาเหยียดตรงตาย ๆ ไปให้จบเรื่องจบราวเสียยังดีกว่า

“เอาตามนั้น บ่ายนี้เจ้าพาคนไปเพิ่มอีกสองสามคน ช่วยกันปล่อยข่าวเสียหน่อย”

อย่างไรเสียครอบครัวของเจ้าของร่างเดิมก็ขาดแคลนทุกสิ่ง มีเพียงเรื่องคนเท่านั้นที่ไม่ขาด แรงงานฉกรรจ์มากมายถึงเพียงนี้ หากไม่ใช้ก็เสียของเปล่า

“ได้ขอรับ พึ่งพาข้าคนเดียวย่อมยากเย็นนัก ทว่าท่านแม่ วันนี้ลูกไปที่เมืองเล็กก็ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรกลับมาเลยนะขอรับ ลูกสืบข่าวมาได้เรื่องหนึ่ง”

เจ้าสี่ขยับเข้ามาใกล้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความมีลับลมคมใน

เซี่ยหว่านชิวไม่มีปฏิกิริยาอันใด เพียงถามเสียงเรียบว่า “มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ”