เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 เกาจิ้ง
ทว่าจะไปหาเงินจากที่ใด นั่นคือปัญหา
“เฮ้อ...” ฉู่เหลียงทอดถอนใจ
การจะกลับไปขอจากอวิ๋นเฉาเซียนย่อมไม่มีหวังอย่างแน่นอน เจ้าคนฉลาดปราดเปรื่องผู้นี้แม้แต่เงินซื้อเสื้อผ้ายังยืมจากตนเองเลย
หากว่ากันตามเหตุผล ถ้าข่าวสารที่กู่เอ้อร์เหนียงให้นั้นเป็นความจริง การขอเพียงทองและเงินก็นับว่าไม่เป็นการบีบคั้นผู้คนจนเกินไปแล้ว สำหรับเหล่าผู้บำเพ็ญนอกกระแสในโลกใต้ดินเหล่านั้น การหาเงินนับว่าเป็นเรื่องที่ง่ายดายยิ่งนักจริงๆ
หากตรงไปตรงมาสักหน่อย ก็ไปปล้นชิง
หากนุ่มนวลลงมาหน่อย ก็หลอกลวงต้มตุ๋นขโมยทรัพย์
ดั่งเช่นพฤติกรรมความผิดประเภทหนึ่งที่ราชวงศ์อวี่ปราบปรามอย่างหนักหน่วงมาตลอดหลายปีนี้... ผู้บำเพ็ญปล่อยสิ่งอัปมงคลที่ตนเองเลี้ยงดูไว้ออกไปก่อความวุ่นวายในตระกูลใหญ่ก่อน จากนั้นจึงมาเคาะประตูคิดค่าตอบแทนในการปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย ทั้งภายในภายนอกล้วนกอบโกยทั้งชื่อเสียงและลาภยศ
อย่างไรเสียก็มีลู่ทางมากมาย
หากมิใช่เพราะช่วงนี้ทางการปิดเมือง สถานการณ์ตึงเครียด กู่เอ้อร์เหนียงก็อาจไม่จำเป็นต้องยืมมือผู้อื่นทำเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้